Waarom zachtaardig ouderschap de meest effectieve opvoedingsstijl is

Zacht ouderschap is een opvoedingsstijl die gebaseerd is op respect, begrip, empathie en grenzen. De term zacht ouderschap kan soms tot misvattingen leiden. Zacht ouderschap betekent niet dat je je kind niet disciplineert, maar je behandelt ze gewoon met respect en laat ze begrijpen wanneer ze iets verkeerd hebben gedaan.

Kinderen hebben ook emoties, maar ze weten nog niet hoe ze daarmee moeten omgaan. Volwassenen hebben het vaak moeilijk om hun woede onder controle te houden, dus hoe kunnen we van kinderen verwachten dat ze door hun wereld van nieuwe emoties navigeren zonder soms iets te doen?

De gevoelens van een jong kind worden vaak van de hand gewezen omdat ze worden beschouwd als geen echte problemen in het leven, terwijl wij, als volwassenen die druk bezig zijn met de zorg voor ons gezin, de enigen zijn waarvan wordt aangenomen dat we met problemen bezig zijn. Het ongemak of de irritatie van kinderen over hun eigen problemen is echter heel reëel en staat in verhouding tot de dingen waarmee ze in hun leven te maken hebben gehad.

Volwassenen huilen natuurlijk niet als ze niet in staat zijn om een item dat ze willen in een winkel te krijgen. Volwassenen weten wat ze wel en niet kunnen betalen. Het kind begrijpt niet hoeveel geld zijn ouders hebben. Als een kind in de winkel niet kan krijgen wat ze willen, begrijpen ze niet waarom niet, wat leidt tot de frustratie waar ze niet veel ervaring mee hebben.

Mensen bouwen veerkracht op tegen negatieve emoties, waardoor volwassenen beter in staat zijn om met hun eigen frustraties om te gaan. Kinderen hebben niet de kans gehad om veerkracht op te bouwen.

Het uitschakelen of negeren van de emoties van uw kinderen kan levenslange gevolgen hebben. Ouders raken vaak gefrustreerd of beschaamd door hun kinderen, schreeuwen tegen hen dat ze stil moeten zijn. Dit helpt de situatie niet, omdat het over het algemeen de spanningen alleen maar doet escaleren. Het is een teken van gebrek aan respect dat op de lange termijn van invloed kan zijn op hun gevoel van eigenwaarde.

Kinderen moeten ook begrepen worden. Ouders moeten er rekening mee houden dat hun kind ongeschoold is over het leven en de rest van de dingen waarover de ouder wordt voorgelicht. De meeste kinderen hebben gewoon situaties nodig die aan hen worden uitgelegd en dit zal een deel van hun frustratie wegnemen. Als het kind in de winkel begint te huilen, zeg dan niet dat ze het moeten opzuigen.

Leg ze uit dat je niet genoeg geld hebt en dat je je geld moet uitgeven aan essentiële zaken en dat je wat moet sparen voor noodgevallen. Ik herinner me dat mijn moeder me dit uitlegde, en ik was veel rustiger omdat ik niet de dingen kon krijgen die ik wilde.

Sommige kinderen zullen echter begrijpelijkerwijs nog steeds van streek zijn. Hier moet je de empathie uit de kast halen en ze vertellen dat je van streek raakt als je ook geen dingen kunt hebben en dat het goed is. Laat ze hun gevoelens over het probleem uiten en ga dan verder.

Een belangrijk ding dat zacht ouderschap doet, is grenzen stellen. Je moet je kind niet geven wat het wil, ook al stopt het niet met woeden. Als je dat doet, kan dat leiden tot gebrek aan respect en kan het kind denken dat het kan krijgen wat het wil als het genoeg van streek raakt.

Het kind heeft grenzen nodig om te leren nadenken over de redenen die hem worden uitgelegd waarom het iets niet kan hebben. Door grenzen te bewaren, leren ze dat ze hun woorden moeten gebruiken en moeten communiceren.

Effecten van verschillende opvoedingsstijlen op kinderen

Er zijn vier belangrijke opvoedingsstijlen die standaard worden gebruikt.

• autoritair ouderschap,
• gezaghebbend ouderschap,
• permissief ouderschap, en
• nalatig ouderschap.

Autoritaire ouders zijn strenge ouders die hun kinderen behandelen alsof hun mening er niet toe doet. Deze ouders willen dat hun woorden op het eerste gezicht worden begrepen zonder hun redenering aan hun kinderen uit te leggen.

Deze ouders zullen vaak zeggen „omdat ik dat zei”. Deze ouders kunnen met hun vingers naar hun kinderen knippen, zeggen dat ze moeten stoppen met huilen of „stil moeten zijn”. Dit gedrag geeft kinderen het gevoel dat hun ouders niets om hun gevoelens geven.

De gezaghebbende stijl is de stijl waarvan onderzoek aantoont dat deze het meest gunstig is voor de ontwikkeling van kinderen. Kinderen die volgens deze stijl zijn opgevoed, waren gelukkiger, capabeler en zelfverzekerder.

Deze stijl stelt regels en grenzen, maar vereist niet dat kinderen ze blindelings volgen. Het is hen toegestaan om geschillen aan te spannen. Deze stijl lijkt het meest op zacht ouderschap.

Mensen kunnen zich voorstellen dat zacht ouderschap permissief ouderschap is. Dit is niet het geval. Toegeeflijk ouderschap stelt kinderen in staat om te doen wat ze willen zonder tussenkomst van de ouder.

Permissief ouderschap is echter betrokken bij het leven van het kind. Toegeeflijke ouders vragen hun kinderen hoe ze zich voelen en wat ze zouden willen doen.

Nalatig ouderschap laat daarentegen geen discipline of interesse in de opvoeding van het kind toe. Nalatige ouders laten hun kinderen aan hun lot over. Zelfs als de ouder fysiek aanwezig is, zijn ze emotioneel en educatief niet beschikbaar. Dit leidt doorgaans tot het slechtste zelfvertrouwen en de slechtste academische prestaties van kinderen.

Er is nog niet veel onderzoek gedaan naar de langetermijneffecten van zacht ouderschap op kinderen. Zacht ouderschap stelt regels vast en maakt geschillen mogelijk, net zoals gezaghebbend ouderschap.

Het verschil in deze stijlen is simpelweg dat zacht ouderschap meer nadruk legt op het feit dat uw kinderen een partner voor u zijn. Ouders maken vaak fouten; kinderen moeten de ruimte krijgen om het aan hun ouders te vertellen wanneer ze iets verkeerd doen.

Dit geeft uw kinderen het gevoel dat hun mening waardevol is. Het zorgt voor zelfverzekerde kinderen die opgroeien om hun gevoelens te leren verwoorden.

Hoe u uw kind kunt disciplineren terwijl u voorzichtig opvoedt

Zacht ouderschap kent methoden van discipline. Het standaardbegrip van discipline als straf is echter niet wat wordt gebruikt. Het woord discipline, zoals gebruikt door zachte opvoedingspraktijken, betekent: lesgeven.

Een discipel is een student. Daarom, als je je kind disciplineert, onderwijst je ze. Daar hoeven geen harde tactieken voor nodig te zijn. Zachte discipline bestraft niet alleen specifiek gedrag, maar leert kinderen ook levenslessen.

Door kinderen te leren waarom iets dat ze hebben gedaan 'verkeerd' is, zullen ze begrijpen waarom ze het niet nog een keer moeten doen. Dit is effectiever dan naar een kind snakken voor een fout die ze hebben gemaakt.

Hier zijn enkele manieren om zachte opvoedingsdiscipline te gebruiken:

1. Geef van tevoren regels en consequenties

Als u uw kind vertelt dat ze op de parkeerplaats moeten lopen omdat de kans groter is dat ze tijdens het hardlopen door een auto worden aangereden, geeft dat een begrijpelijke reden om te lopen.

Je kunt ze dan vertellen dat als ze besluiten te vluchten, ze geen snoep in de winkel mogen krijgen. Daarom is er een negatief gevolg en een keuze die ze mogen maken.

2. Gebruik complimenten en positieve aandacht om goed gedrag te versterken

Erkennen wanneer uw kind het goed heeft gedaan, is een goede manier om het gedrag voort te zetten.

Als je kind bijvoorbeeld zijn eigen afwas doet, vertel hem dan hoe nuttig dat voor jou was, zodat je meer vrije tijd hebt. Dit geeft het kind positieve aandacht en kennis van een goede reden om het gedrag te herhalen.

3. Leg de logische gevolgen uit

Als je kind een puinhoop maakt tijdens het spelen en het niet opruimt wanneer hem dat gevraagd wordt, leg hem dan uit dat hij morgen niet mag spelen, tenzij hij het opruimt. Dit gevolg houdt rechtstreeks verband met het probleem, zodat het kind de twee in zijn hoofd gemakkelijk met elkaar kan verbinden.

Zacht opvoeden kan voor de ouders meer moeite en een herleerervaring vergen, omdat het moeilijk is om kinderen op een andere manier op te voeden dan hoe je bent opgevoed. Zacht ouderschap is echter een effectieve manier om zelfverzekerde, beleefde en empathische kinderen groot te brengen.