Waarom is het belangrijk om een doel in het leven te hebben?
Heb je ooit het gevoel dat werken bij een 9-5 baan je ongelukkig maakt? Misschien komt het omdat je niet het gevoel hebt dat wat je doet een doel heeft.
Waarom sta je's ochtends op? Heb je een doel, of volg je gewoon dezelfde oude routine?
Voor veel te veel mensen is er geen enkele vorm van kracht die hen door hun dag heen drijft. Het leven verandert vaak in een cyclus van wakker worden, naar het werk gaan, thuiskomen en dan gaan slapen. Is dat echt alles wat er is in het leven? Er moet toch een manier zijn om deze cyclus te doorbreken, toch? Gelukkig is die er.
Zelfs als we een routine volgen, is er een manier om ervoor te zorgen dat het leven geen zinloze cyclus wordt. Simpel gezegd, we moeten een gevoel van doelgerichtheid hebben. Zelfs zonder een gevoel van doelgerichtheid is het leven nog steeds zinvol, maar vaak voelt het misschien niet zo.
Arnold Schwarzenegger vat het belang van een doel in het leven perfect samen aan de hand van het voorbeeld dat hij tijdens zijn leven gaf. Hij besloot dat hij ooit Mr. Universe zou worden, en hij streefde elke dag naar dit doel. Hij was regelmatig vijf uur per dag aan het sporten, maar dat stoorde hem niet. Hij zei zelfs dat hij vaak glimlachte tijdens deze zware trainingen. Je vraagt je misschien af waarom, maar het antwoord is eenvoudig: zijn doel gaf hem een gevoel van doelgerichtheid.
Zelfs als niets anders in het leven lijkt te werken, helpt een gevoel van doelgerichtheid ons om met beide benen op de grond te blijven. Het helpt ons om stress te overwinnen en het geeft ons zelfs de vastberadenheid om elke dag harder te werken. Als je de meeste mensen vraagt wat hun doel in het leven is, zullen ze niet weten wat ze moeten zeggen. Wat onderscheidt ons, mensen, op dat moment van machines? Welk werk we ook doen, het lijkt altijd zinloos als er geen doel achter zit.
Nu zijn veel mensen het niet met me eens over hoe een leven zonder doel zinloos kan lijken, maar het geeft me de kans om mezelf uit te leggen. Als de enige reden waarom we leven is om naar het werk te gaan om rekeningen te betalen, dan voelen we ons vaak leeg. Tenzij je absoluut verliefd bent op je werk, kan het vervelend worden om acht uur per dag te werken. Een van mijn vrienden vertelde me dat hij vijf dagen per week heel hard werkt, zodat hij in het weekend hobby's kan doen waar hij van houdt. Dat fascineerde me omdat ik de logica niet helemaal begreep.
Waarom zou iemand vijf dagen per week werken om slechts twee dagen van de week te kunnen genieten? Het punt is dat de meeste mensen niet veel hobby's hebben waar ze echt een passie voor hebben. In plaats van te werken om meer tijd te hebben om een passie te volgen, werken de meeste mensen alleen om te overleven. Dit leidt tot een cyclus die vaak geen echte voldoening geeft in het leven: werken, eten, slapen, herhalen.
Ik zeg niet dat werk de bron is van alle ellende, sterker nog, ik ben het daar absoluut niet mee eens. Mensen die genoeg hebben verdiend om voor altijd te stoppen met werken, beginnen zich na verloop van tijd vaak ellendig te voelen. Niet hoeven werken klinkt geweldig, maar er is maar zo veel dat we kunnen doen voordat we ons uiteindelijk leeg gaan voelen... In plaats van te zeggen dat werk ons ongelukkig maakt, probeer ik te suggereren dat het werken zonder een doel is waardoor we ons ellendig voelen. Wat we ook doen, als we een doel in ons werk kunnen vinden, lijkt het niet meer zinloos. Alleen al de wetenschap dat we iets doen dat belangrijk is voor onszelf of voor anderen, kan ons een bijzonder gevoel van trots op ons werk geven.
Dus hoe vinden we een doel in het leven?
Nou, het is eigenlijk een stuk eenvoudiger dan het lijkt. Het enige wat we moeten doen om een gevoel van doelgerichtheid te creëren, is een bepaalde waarde te vinden in wat we doen. Veel mensen vinden bijvoorbeeld waarde in hun familie. De gevoelens van eenheid en saamhorigheid die familie met zich mee kan brengen, zijn van grote waarde. Dit kan iemand een gevoel van doelgerichtheid en saamhorigheid geven, maar waar we waarde in vinden, hoeft niet zo diepgaand te zijn.
We kunnen leren waarde te vinden in zelfs de kleinere taken die we doen. Zonder van loopbaan te veranderen, kunnen we onze banen meer leren waarderen als we actief gaan zoeken naar wat ons werk belangrijk maakt. Mensen die waarde vinden in wat ze doen, zijn vaak veel gelukkiger dan mensen die dat niet doen. Vreemd genoeg kunnen we bepalen wat voor ons waardevol is.
Ik zal nooit de dag vergeten dat ik een bepaalde man ontmoette. Ik weet zijn naam niet meer, maar ik mag niet vergeten hoe trots hij was op zijn carrière. Hij was een paar jaar geleden met pensioen gegaan, maar hij vertelde me met zoveel passie over zijn leven. Hij leek zoveel gelukkiger dan bijna iedereen die ik ooit heb ontmoet. Wat was zijn carrière? Nou, hij was een buschauffeur. Hij begreep dat wat hij vroeger deed voor de kost waardevol was, en dit gaf hem een sterk gevoel van doelgerichtheid. Hij hielp veel mensen om naar hun werk te pendelen of om dierbaren te bezoeken. Of mensen het zich nu realiseerden of niet, hij heeft hen enorm geholpen door hen vervoer te bieden.
Elke baan biedt een bepaalde waarde, we hoeven alleen maar te onderzoeken hoe ons werk mensen helpt. Het hoeft geen levensveranderende impact te zijn, zelfs een kleine impact maakt een enorm verschil in het grotere geheel. Samenlevingen worden gerund vanwege al het werk dat individuen doen. Als we dit beseffen, kunnen we vaak een gevoel van doelgerichtheid voelen, en dan lijkt werk niet meer zo zinloos meer.
Ik raad iedereen die dit leest sterk aan om op zoek te gaan naar de waarde van alles wat je doet. Als je begint in te zien hoe belangrijk je acties zijn, zul je je ongetwijfeld meer tevreden voelen. Vind niet alleen waarde in je carrière, maar ook in je vriendschappen en relaties. Ik verzoek u zelfs dringend om waarde te gaan hechten aan de klusjes die u in huis moet doen. Kijk en zie hoe je leven zal beginnen te veranderen... Een gevoel van doelgerichtheid helpt ons immers om te zien hoe zinvol ons leven werkelijk is.
Vindt iemand anders het ironisch dat we artikelen nodig hebben om ons te vertellen dat we zingeving in het leven moeten vinden? Zou het niet vanzelf moeten komen?
Dit doet me denken aan Viktor Frankl's werk over het vinden van betekenis in het leven. Zelfs in de slechtste omstandigheden houdt zingeving ons op de been.
Het is interessant hoe het artikel suggereert om waarde te vinden in kleine taken. Ik heb er nooit over nagedacht om een doel te vinden in huishoudelijke klusjes.
Het verhaal van de buschauffeur bracht tranen in mijn ogen. Het is geweldig hoe het vinden van betekenis in wat we doen ons perspectief volledig kan veranderen.
