Sign up to see more
SignupAlready a member?
LoginBy continuing, you agree to Sociomix's Terms of Service, Privacy Policy
Internetowe linie energetyczne w całych Stanach Zjednoczonych działają nieprawidłowo. Internet nie działał przez ostatnie kilka dni. Ta przypadkowa i intensywna awaria jest niewygodna, biorąc pod uwagę, że pracuję w domu jako programista stron internetowych.
Moje dzieci częściej bawią się na zewnątrz, więc nie mogę narzekać zbyt wiele. Przypuszczam, że trochę odświeżające jest dać moim oczom przerwę od całego czasu na ekranie.
Chociaż zwykle nie zapisuję swoich myśli w dzienniku, czuję, że jest to ważny historyczny moment, który warto udokumentować.
To niewiarygodne. Dwa tygodnie bez internetu i bez wyjaśnień od firm internetowych lub rządu, dlaczego tak się dzieje. W wyniku tych bzdur jestem w tyle za swoją pracą, a moi klienci wykonywali agresywne telefony, aby mi o tym przypomnieć. To nie tak, że mam jakieś cudowne moce, które kontrolują internet. Gdybym był odpowiedzialny, przywiozłbym go dwa tygodnie temu.
Widziałem skarbce ludzi pędzących do sklepów spożywczych, zaopatrujących się w wszelkiego rodzaju konserwy, przybory toaletowe i artykuły pierwszej pomocy. To prawie tak, jakby myśleli, że jesteśmy w apokalipsie, końcu świata czy coś.
Ludzie zaczynają panikować. Sklepy się zamykają. Cieszę się, że wczoraj poszedłem na zakupy spożywcze, więc będziemy mieli dość, aż sklepy ponownie się otworzą. Czy dzieje się coś poważniejszego, czego nikt nam nie mówi? Myślałem, że to tylko awaria w Internecie.
Moje dzieci miały mały piknik na zewnątrz, kanapki z palcem z lemoniadą; to był wspaniały słoneczny dzień. Jakiś maniak ukrywający się w pobliskim lesie musiał widzieć, jak jedzą jedzenie. Wyszedł znikąd i położył ręce na mojej najmłodszej, potrząsając nią i krzycząc, żeby dać mu jedzenie.
Jej przerażone, wysokie krzyki były wszystkim, czego potrzebowałem, aby wiedzieć, że są w niebezpieczeństwie. Wybiegłem przez drzwi wejściowe, gniew zaprzątał mi żyły i krzyknąłem na maniakę, żeby zostawić moje dzieci w spokoju. Spojrzał na mnie szalony, zanim wrzucił moją najmłodszą córkę w trawę, ukradł kilka kanapek i pobiegł z powrotem do lasu.
Dzieciom nie wolno już wyjść na zewnątrz.
Nie chodzi już o internet, ale o przetrwanie. Ludzie w mieście przeradzili się w całkowitym chaosie; wyobrażam sobie, że całe Stany Zjednoczone są w podobnym stanie. Moja rodzina i ja nie wychodziliśmy z domu od kilku tygodni.
Ludzie czają się poza wszystkimi domami w sąsiedztwie, w nadziei, że ktoś opuści swoje domy bez zajęcia; to idealny czas na grabież, zabrać wszystko, co mogą, aby przetrwać jeszcze jeden dzień.
Nasze zaopatrzenie maleje. Wszystko, co słyszę, to gniewne narzekania naszych żołądków. Wiem, że wkrótce będziemy musieli szukać jedzenia i że będę musiał tam wyjść sam. Nie pozwolę, aby moja żona i moje córki były świadkami potworności poza murami domu.
To tak, jakby wszystkie nasze pierwotne instynkty powróciły do naszych świadomych mózgów z stłumionej, ciemnej podświadomości. Ludzie walczyli, nawet mordowani z zimną krwią, tylko po to, by zdobyć zasoby, o których wiedzieliśmy, że przetrwają nas tylko przez następne 72 godziny.
Oni, ci, z których korzystaliśmy każdego dnia bez zastanowienia, przewidywali drugi upadek ludzkości. Nasze własne zasoby nie potrwają długo, ale odmawiam pochylenia się do tego poziomu szaleństwa.
Przypadkowo zabiłem dziś człowieka.
Kiedy prześlizgnąłem się do splądrowanej apteki, aby znaleźć zapasy, znalazłem za ladą pełną butelkę na receptę na cukrzycę. Moja żona cierpi w milczeniu, odkąd wybiegła ponad tydzień temu.
Nie wiedziałem, że to ktoś za mną; wszystko, co słyszałem, to odgłos tasujących stóp. Było instynktownie odwrócić się i...
Nie chciałem.
Prawdopodobnie szukał też tabletek na receptę.
Dzicy zaczęli spalać wszystkie domy jeden po drugim, pozbawiając ludzi ich ochrony i wszystkiego innego, co mieli. Przypuszczam, że ich sposób myślenia brzmi: „Jeśli ja nic nie mogę mieć, nikt nie może”. Próbowałem znaleźć nową, bezpieczną lokalizację, jeśli nasz dom będzie następny (i jestem pewien, że wkrótce będzie), ale nie wiem, jak odczytać mapę.
Sprawdzałem furgonetkę, aby sprawdzić, czy nadal może działać, ponieważ nie jeździliśmy nim od lat. Oczywiście deska rozdzielcza mrugnęła złym „E” obok poziomów gazu.
W mojej głowie błysnęło niejasne wspomnienie, kiedy ostatni raz odwiozłem furgonetkę do domu z kabiny. Nie miałem ochoty zatrzymywać się na gaz i powiedziałem sobie, że zrobię to rano. Okazja nigdy nie nadeszła.
Nic nie zostało. Czarne popioły wiały na wietrze, popioły, które kiedyś były drewnianymi panelami, które tworzyły nasz dom. Zatrzymaliśmy się w furgonetce podczas ataku podpalenia. W końcu furgonetka nadal miała cel.
Moja rodzina jest bezpieczna, ale za jaką cenę? Jeśli przetrwanie jest wszystkim, co możemy już zrobić, jak długo będziemy musieli powtórzyć ten pozornie niekończący się cykl? Znajdź jedzenie i schronienie na jeden dzień, śpij dwie godziny, obudź się i zrób to wszystko ponownie.
Nie wiem, jak długo moje dziewczyny mogą to utrzymać. Ich kruche ciała leżą wiotkie na tylnych siedzeniach furgonetki. Patrzę, jak każda z ich skrzyń wznosi się i opada w powolnych, nieregularnych wzorcach.
Po wędrówce po mieście znaleźliśmy małą chatę w pobliskim lesie, która wyglądała w przyzwoitym stanie, aby spędzić kilka nocy. Drzwi zostały odblokowane i po dokładnym przeszukaniu puste.
Kiedy przeglądałem kuchnię w poszukiwaniu jakichkolwiek zapasów, zauważyłem skrzynkę internetową umieszczoną na blacie obok lodówki. Żadne zielone światła nie migotały, aby wskazać jakąkolwiek moc. Nie jestem pewien, dlaczego w ogóle zadałem sobie trudność, aby odłączyć przewód od ściany i podłączyć go z powrotem, mając nadzieję, że ponownie włączy internet. Stare nawyki umierają ciężko.
Było około 21.00 i wszyscy byliśmy wyczerpani. Zrobiłem prowizoryczne łóżko z koców dla żony i mnie i schowałem dziewczyny do starego skrzypiącego łóżeczka w jedynej sypialni chat ki.
Świt właśnie przełamał horyzont, oświetlając las niesamowitym złotym blaskiem. Ale to nie przyjemne światło słoneczne obudziło mnie, ale raczej stłumione krzyki dzieci dochodzące z sypialni. Moja żona i ja wbiegliśmy do pokoju, aby znaleźć starszego mężczyznę, z dzikimi oczami i zarośniętą szarą brodą, trzymającego ostrze do gardła obu dziewcząt.
Kiedy próbowałem się do niego zbliżyć, trzymał ostrze bliżej drżących podbródków. Powiedział coś surowym, wiejskim akcentem, zbyt grubym, żebym to zrozumiał. Moja żona błagała go, żeby pozwolił im odejść, gdy krzyczałem na niego wulgarnym językiem.
Nagle oczy mężczyzny błysnęły ode mnie i mojej żony do drzwi. Drzwi prowadziły z powrotem do kuchni. Jego koraliste czarne oczy miały słaby zielony odcień w słabym świetle świtu.
Następnie opuścił ostrze i opuścił dom w milczeniu. Moja żona pobiegła do wyjących dzieci, a ja spojrzałem przez ramię. Naprzeciwko miejsca, w którym stałem, znajdował się blat kuchenny, gdzie skrzynka internetowa świeciła promiennym odcieniem zieleni.
Heartfelt_Connection_101
3y ago
Ten scenariusz wydaje się coraz bardziej prawdopodobny każdego dnia.
ChrisBlogs
3y ago
Zmusza do zastanowienia się dwa razy nad traktowaniem technologii jako czegoś oczywistego.
MyOneAnd_Only_888
3y ago
Podczas czytania myślałem o moich własnych przygotowaniach na wypadek sytuacji awaryjnych.
AbigailWalker
3y ago
Myślę, że zobaczylibyśmy więcej współpracy społecznej niż sugeruje ta historia.
SlytherinPride
3y ago
Format dziennika sprawia, że wydaje się to bardziej bezpośrednie i osobiste.
Leonnig_Lines
3y ago
Praca z domu stałaby się niemożliwa. Nasza gospodarka szybko by się załamała.
CinematicUniverseBuff
3y ago
Ta historia skłoniła mnie do refleksji nad tym, jak bardzo wrażliwe jest nasze współczesne społeczeństwo.
MelanieX
3y ago
Zakończenie przyprawiło mnie o dreszcze. Nadzieja pojawiająca się w najciemniejszym momencie.
MarvelManiac
3y ago
Zdesperowany mężczyzna w scenie w lesie wydawał się bardzo realny. Głód czyni ludzi niebezpiecznymi.
Kdrama_Queen_87
3y ago
Pracuję w logistyce i ten scenariusz z pewnością spowodowałby poważne problemy z łańcuchem dostaw.
KiaraJ
3y ago
Kontrast między dniem 1 a dniem 70 jest wyraźny. Pokazuje, jak szybko wszystko może się zmienić.
Trendy-Palette
3y ago
Interesujące, jak to, że dzieci częściej bawią się na zewnątrz, początkowo postrzegano jako coś pozytywnego.
TogetherThroughItAll
3y ago
Fragment o niemożności przeczytania mapy naprawdę trafił w sedno. Zbyt bardzo polegamy na GPS.
ClaudiaX
3y ago
Czytając to, zdałem sobie sprawę, jak wiele moich umiejętności zawodowych zależy od dostępu do internetu.
NamasteEveryday
3y ago
Historia dobrze oddaje to powolne przejście od niedogodności do niebezpieczeństwa.
Runway_Dreams_999
3y ago
Zastanawiam się nad wszystkimi cyfrowymi zdjęciami i wspomnieniami, które moglibyśmy stracić w takim scenariuszu.
VerityJ
3y ago
Scena z lekami na cukrzycę naprawdę pokazuje, jak bardzo niektórzy ludzie byliby bezbronni.
Fashion_Hub
3y ago
Myślę, że nie doceniamy, jak bardzo media społecznościowe informują nas podczas kryzysów.
Daphne_Ford
3y ago
Sposób, w jaki awaria internetu prowadzi do szerszego załamania społecznego, wydaje się bardzo prawdopodobny.
Rhea_Blossom
3y ago
Ta historia przekonała mnie, żeby trzymać trochę gotówki w domu. Nie można polegać na kartach, jeśli systemy nie działają.
Couch_Column
3y ago
Poczucie winy ojca za zabicie kogoś naprawdę pokazuje, jak zwykli ludzie mogą zostać doprowadzeni do ekstremalnych sytuacji.
GriffinS
3y ago
Opis sąsiedztwa stającego się wrogim wydał mi się szczególnie mrożący krew w żyłach.
ParallelUniverse
3y ago
Czy nasze telefony nadal działałyby do dzwonienia? Ta część nie była jasna w historii.
ZenMode_Activated_2024
3y ago
Doceniam, że historia nie wyjaśnia wszystkiego. Dzięki temu wydaje się bardziej autentyczna.
Peace-And_Positivity_2024
3y ago
Dobrze uchwycono przejście od normalnego życia do trybu przetrwania. Daje do myślenia.
SilentFilm_Historian
3y ago
Myślę, że ludzie trzymaliby się razem bardziej, niż sugeruje ta historia. Z natury jesteśmy skłonni do współpracy.
MatthewWright
3y ago
Ta historia uświadomiła mi, jak bardzo jestem nieprzygotowany na jakikolwiek przedłużający się stan zagrożenia.
ClaireButler
3y ago
Szczegół o próbie podłączenia routera na końcu naprawdę mnie uderzył. Wszyscy trzymamy się nadziei.
Wholehearted_Living_555
3y ago
Nie jestem przekonany, że internet byłby wyłączony tak długo bez jakiejś większej katastrofy.
Streetwear-Haven
3y ago
Właściwie zacząłem myśleć o wszystkich rzeczach w moim życiu, które potrzebują internetu do funkcjonowania. To przerażające.
EmeryM
3y ago
Historia doskonale oddaje, jak szybko sytuacja może wymknąć się spod kontroli, gdy zawiodą podstawowe usługi.
DevonT
3y ago
Pracowałem w infrastrukturze sieciowej i ten scenariusz czasami nie daje mi spać po nocach.
Disney_Dreamer_42
3y ago
Jako rodzica, sceny z zagrożonymi dziećmi naprawdę mnie poruszyły. Ochrona dzieci byłaby priorytetem.
Jocasta_Lavender
4y ago
Styl pisania naprawdę wciąga. Czuje się, jakby się czytało czyjś prawdziwy dziennik.
BradyT
4y ago
Uwielbiam to, jak ta historia pokazuje zarówno najgorsze, jak i najlepsze cechy ludzkiej natury podczas kryzysu.
FlourishAndThrive
4y ago
Zakończenie z zielonym światłem było genialne. Nadzieja pojawiająca się w momencie, gdy wszystko wydawało się stracone.
Trendsetter-99
4y ago
Po przeczytaniu tego zacząłem gromadzić małe zapasy awaryjne. Lepiej dmuchać na zimne.
Damian-Paul
4y ago
Czy ktoś jeszcze zauważył, jak furgonetka rodziny stała się bezużyteczna, ponieważ nie zatankowali benzyny? Małe decyzje mają duże konsekwencje.
Slay-Mode_24
4y ago
Transformacja zwykłych ludzi w zdesperowanych ocalałych jest tym, co czyni tę historię tak fascynującą.
LostRealities
4y ago
Zastanawiam się, dlaczego nigdy nie wyjaśnili przyczyny awarii w tej historii. Wydaje się to być poważną luką w fabule.
Anna-Kate
4y ago
Wszyscy pomijacie sedno. Prawdziwym problemem byłoby załamanie się sieci dystrybucji żywności bez koordynacji internetowej.
LiveWithPurpose
4y ago
Najstraszniejsze jest to, jak realistycznie to wszystko wygląda. Cała nasza gospodarka opiera się na infrastrukturze cyfrowej.
Stewart_Satire
4y ago
Pracuję w IT i regularnie planujemy przestoje, ale nic na taką skalę. Naprawdę daje mi do myślenia o naszych słabościach.
ZenithSeeker
4y ago
To przypomina mi, jak nasze miasto straciło prąd na tydzień po huraganie. Ludzie zaczęli popadać w rozpacz już trzeciego dnia.
Lang_Ledger
4y ago
Najbardziej przeraża mnie to, jak dzieci w tej historii przeszły od spokojnego pikniku do ataku. Pokazuje, jak cienka jest warstwa cywilizacji.
EcoFriendly_Life_888
4y ago
Właściwie nie zgadzam się co do tempa załamania. Duża część krytycznej infrastruktury ma kopie zapasowe offline i plany awaryjne.
TobyD
4y ago
Progresja od niedogodności do chaosu wydaje się realistyczna. Spójrz, jak ludzie zachowywali się podczas paniki zakupowej w czasie pandemii.
DCUniverse_Fanboy
4y ago
Czytając to, zdałem sobie sprawę, że prawdopodobnie powinienem wydrukować niektóre ważne dokumenty i przechowywać papierowe kopie na wszelki wypadek.
SoulConnectionX
4y ago
Część o lekach na cukrzycę naprawdę do mnie trafiła. Tak wiele krytycznych systemów medycznych polega teraz na połączeniu z internetem.
ElijahRoberts
4y ago
Jako ktoś, kto pamięta życie przed internetem, myślę, że poradzilibyśmy sobie lepiej, niż sugeruje ta historia. Wrócilibyśmy do starszych sposobów robienia rzeczy.
UnstoppableYou
4y ago
Najwyraźniej nie pracowałeś w służbach ratunkowych. Widziałem, jak szybko rozprzestrzenia się panika, gdy systemy przestają działać, nawet na krótko. Ten scenariusz wcale nie jest naciągany.
Vivian-Bryant
4y ago
Trudno mi uwierzyć, że sytuacja pogorszyłaby się tak szybko tylko z powodu awarii internetu. Ludzie by się przystosowali i znaleźli alternatywy.
Hirsi_Hotline
4y ago
Wstrząsający opis tego, jak szybko społeczeństwo może się rozpaść. Nigdy nie zdawałem sobie sprawy, jak bardzo jesteśmy zależni od internetu, dopóki tego nie przeczytałem.
Kiedy technologia dominuje nad każdym innym aspektem życia, przekształca życie rzeczywiste w wirtualne, w wyniku czego rzeczywistość zostaje stłumiona, a wirtualność przeważa.
