Voedsel is over het algemeen een zelfstandig naamwoord dat comfort symboliseert. Ongeacht je achtergrond of cultuur, eten is wat mensen samenbrengt. In ons huishouden waren sommige voedingsmiddelen een manier voor ons kinderen om verbonden te blijven met onze Franse roots. Een van die gerechten was crêpes, een van mijn favoriete Franse desserts aller tijden.
Ik herinner me dat mijn grootmoeder ons een jaar bezocht en ik bood me aan om haar kleine helper te zijn door het beslag te roeren terwijl ze de kachel opwarmde. Ik was dol op mijn oma en wilde zoveel mogelijk tijd met haar doorbrengen. En laat me je vertellen, er is niets beter dan oma's zelfgemaakte crêpes!
De recepten in dit artikel zijn heel speciaal voor mij omdat ze herinneringen bevatten aan zowel mijn moeder als grootmoeder. Ik hoop dat je ervan zult genieten.
Tarte Au Riz-recept van mama
Afbeeldingsbron: Bien De Chez Nous
Toen we mijn oma bezochten om onze beide verjaardagen in de herfst van 2019 te vieren, kocht ze deze heerlijke taartschotel met rijstvulling. Ik herinner me dat ik een snelle maar vluchtige herinnering kreeg dat ik iets had gegeten met een vergelijkbare smaak, om later te horen dat mijn moeder het vroeger voor ons maakte toen we jong waren.
Nu heb ik hier geen enkele herinnering aan, maar blijkbaar vond niemand van ons het leuk, dus stopte ze met het maken ervan. Als volwassene ben ik boos op mijn jongere zelf omdat ik zulke heerlijkheden aan me voorbij heb laten gaan!
Het gerecht heet in het Engels Tarte Au Riz of Rice Pudding Pie. De letterlijke betekenis is „rijsttaart met melk”. Het is een van de beste comfortdessertgerechten die je ooit zult hebben, samen met de zelfgemaakte crêpes!
We maken zowel de traditionele riz au lait als de Tarte au riz. Beide versies zijn heerlijk, maar de taartversie is mijn absolute favoriet. Ik kan letterlijk aan tafel zitten en het zelf opeten, en dat deed ik bijna toen ik bij mijn oma op bezoek was!
Hoewel mijn familie Frans is en de meesten nog steeds in Frankrijk wonen, is mijn moeder opgegroeid in België. Tijdens wat onderzoek kwam ik erachter dat de Tarte au riz deel uitmaakt van de Belgische keuken, terwijl de riz au lait meer de Franse keuken lijkt te zijn. Je kunt dus wel zeggen dat ik het beste van twee werelden had!
Eén ding dat je moet weten over zowel mijn moeder als grootmoeder is dat ze alles uit het hoofd doen, dus het kan best moeilijk zijn om schriftelijke instructies te krijgen. Dit recept is met name een mashup uit het geheugen van mijn moeder en een recept dat ze online heeft gevonden, en helaas niet meer weet waar. Geniet ervan!
Ingrediënten
1/2 liter melk - Gebruik amandelmelk voor meer zoetheid of kokosmelk voor meer rijkdom.
3/4 kop ongekookte rijst (middelgrote of korte korrel)
Snufje zout
1/3 - 2/3 kop suiker
Een beetje vanille
Voorbereiding
1. Spoel rijst minstens twee keer af voordat je hem in een pan doet. Kook de rijst in melk met zout op middelhoog vuur. Blijf roeren zodat de melk niet aan de bodem blijft kleven.
2. Voeg suiker toe en kook alles samen.
3. Leg het mengsel in een ovenschaal en bak vervolgens 35 minuten op 350 graden.
4. Haal de ovenschaal eruit, voeg een beetje vanille toe en dan is het klaar om te eten.
5. Om het er extra mooi uit te laten zien strooi je een beetje poedersuiker over de taart.
Opmerking: Je kunt ervoor kiezen om een reeds gemaakte taartbodem te gebruiken of je eigen taartbodem te maken. Vergeet niet dat je een kruimeldeeg of paté brisée wilt.
Recept voor crêpe van oma
Foto door Eva Elijas via Pexels
Pannenkoeken. Wat kan ik zeggen over crêpes die nog niet dood zijn gezegd? Als je nog nooit zelfgemaakte hebt gegeten, stop dan alsjeblieft met wat je aan het doen bent en plunder je koelkast en voorraadkast voor de ingrediënten. Want dit toetje is alles wat je vanaf nu wilt. Het is een vrij eenvoudig recept; alleen eieren, melk en bloem om het beslag te maken. Vandaag maak ik echter de versie zonder eieren, zodat deze veganistisch is.
Ik kan de hele avond over hartige en zoete crêpes discussiëren, maar je zult niet winnen! Ik geef niet alleen de voorkeur aan de dessertcrêpes, maar ik geef er ook de voorkeur aan om ze eenvoudig te vullen. Ik eet het gewoon, met jam erop, of met aardbeienvulling. Maar je kunt ook Nutella, chocolade, fruit, honing of zelfs slagroom toevoegen.
Bij elke herinnering die ik heb aan het koken van crêpes was mijn oma altijd betrokken bij het fornuis terwijl ik haar assisteerde. We aten crêpes als ontbijt en soms als tussendoortje voor de middag. Ik heb niet veel herinneringen aan mijn uitgebreide familie omdat ze allemaal op verschillende plaatsen wonen, maar die paar keer samen werden altijd met genegenheid herdacht.
Ingrediënten
1 3/4 of 1 2/3 kop bloem voor alle doeleinden of volkorenmeel
1 gallon melk - Soja- of havermelk is voldoende. Amandelmelk kan het beslag te waterig maken.
Stick of Vegan Butter - Je kunt veganistische boter gebruiken of deze vervangen door kokos- of olijfolie.
Crêpepan, gewone of gietijzeren pan
Suiker
Zout (optioneel)
Voorbereiding
1. Meng de bloem en de melk in een kom en klop langzaam zodat er geen klontjes achterblijven. Zorg ervoor dat je de melk er langzaam bij giet tot het beslag dun wordt. Je gebruikt niet de hele liter melk, stop zodra deze de dunste consistentie heeft.
2. Verhit de pan en zorg ervoor dat deze lekker heet is, zodat de boter of olie gelijkmatig smelt als je hem giet.
3. Vet de pan vervolgens in met boter of olie. (Mijn oma pakte meestal een servet om een klodder boter te pakken en smeerde dan de pan in)
4. De volgende stap is om het beslag in de pan te gieten, zorg ervoor dat het een dun beslag is. Verdeel het beslag snel over de pan, want je wilt niet dat het gelijkmatig wordt verdeeld.
5. Laat het beslag koken, je weet dat je het moet omdraaien zodra het veel bubbels begint te maken.
6. Als de crêpe helemaal gaar is, leg je deze op een bord, strooi je wat suiker in het midden en vouw je hem in een driehoekige vorm.
7. Herhaal dit totdat al het beslag gaar is. En voilà, je hebt lekkere crêpes om te eten!
Opmerking: De hoeveelheid bloem die je gaat gebruiken is allemaal afhankelijk van het soort bloem en de consistentie van het beslag. Ik zou beginnen met een kleinere hoeveelheid en dienovereenkomstig toevoegen.
Het maken van deze traditionele desserts was voor mij een manier om me verbonden te voelen met mijn niet-Amerikaanse roots en een kijkje te nemen in de kinderjaren van mijn moeder toen ik opgroeide in België.
Toen ik opgroeide, heb ik er geen gebruik van gemaakt om deze recepten te leren. Pas op volwassen leeftijd besefte ik hoe belangrijk het is om tradities van jullie ouderen hoog te houden. Of ik nu van plan ben om in de toekomst kinderen te krijgen, ik wil deze recepten altijd in mijn hart bewaren.
Als antwoord op de eierenvraag: ik heb al eerder veganistische crêpes gemaakt en ze werken prima. De sleutel is om de consistentie van het beslag precies goed te krijgen.
Het verbaast me dat het crêpe-recept zonder eieren werkt. Meestal zijn ze essentieel voor de binding. Heeft iemand deze veganistische versie geprobeerd?
Ik vind het geweldig hoe deze recepten verbonden zijn met zulke persoonlijke familieherinneringen. Mijn grootmoeder maakte ook altijd crêpes, hoewel we ze in onze cultuur anders noemden.