Sign up to see more
SignupAlready a member?
LoginBy continuing, you agree to Sociomix's Terms of Service, Privacy Policy
Ik ben van plan vanavond een wandeling naar de begraafplaats te maken. Een van de leuke dingen om tijd voor jezelf te nemen is de stilte. Een relatie met anderen, voor sommigen, zoals ikzelf, wordt alleen mogelijk met momenten van stilte.
Die keren ver weg van de massa, behalve op andere. Er is een gevoel waarin eenzaamheid tijd biedt om te zijn. De tijd om je op te frissen, te ontspannen en weer wat zelfgevoel te krijgen in een drukke wereld van werk en verplichtingen.
Het lijkt misschien tot op zekere hoogte contra-intuïtief. Het idee van de moderne wereld is echter een constante beweging. Er is iets in beweging. In werkelijkheid is het een wereld van halve waarheden en halve onwaarheden.
We zijn een wereldbevolking van stilstaande billen en ontroerende geesten. Onze vingers typen weg op het toetsenbord terwijl de bilspieren aan het spreekwoordelijke kussen blijven kleven. In een tijd om weg te lopen, de natuur in, laat in de nacht, vind ik rust.
Ik zie dit als een tijd om met mezelf om te gaan, na te denken, na te denken, te conceptualiseren, me voor te stellen, zelfs om te dromen. Ik neem de tijd. Ik reis. Ik loop en neem alleen het openbaar vervoer. Ik leef een eenvoudig, bescheiden leven.
Ik zou het niet anders willen. Alleen met mezelf om even weg te zijn van de wereld van het razende digitale landschap. Als ik bewust op pad ga, loop ik niet meer met de pas van anderen mee.
Een begraafplaats, een kerkhof, een grafsteen hier, een markering daar, een stapel mos op steen over de gebaande paden, echt, het zijn de stapels vergeten. Degenen die in het verleden werden beschouwd.
Ik loop langs ze om naar mijn werk te gaan. Het is overdag. Het is niet hetzelfde. Het voelt alsof er nog een hoop gras is. Er zijn mensen in de buurt. Ze hebben dingen te doen; verdorie, ik heb dingen die gedaan moeten worden.
Als ik's avonds ga, is er een gevoel van intimiteit in de relatie met mezelf. De beschrijving die in me opkomt is een soort „gemeenschap”. Het gevoel van eenheid met het zelf in de tijd, in stilte, met de doden.
Het kan morbide klinken. Ik begrijp het volledig. Ik zou echter een andere interpretatie van het gevoel voor relaties en gebeurtenissen voorstellen of beginnen. Mensen spelen golf, breien, vissen, wandelen, fietsen, wandelen, enzovoort, soms alleen.
Dit helpt hen om de stress van de dag achter zich te laten en een stempel te drukken op hun psychisch welzijn. In plaats van de voortdurende integratie in het sociale leven met anderen.
Het is het opbouwen van een steviger zelfbeeld en het opbouwen van een gevoel van zelfinzicht, of tijd vrijmaken voor persoonlijke ontwikkeling en/of welzijn. Als ik deze wandelingen naar of over de begraafplaats maak, is het een tijd om na te denken.
Iedereen die eerder was gegaan. Iedereen met een verhaal dat zo diep tragisch en hoopvol is als het mijne. Het leven zit vol ups en downs van het gewone. Mijn gevoel voor relaties is zowel interpersoonlijk als intrapersoonlijk.
Je kent anderen en jezelf via anderen. Je begrijpt jezelf ook via jezelf. In dat laatste geval is vrije tijd niet bepaald de tijd van spelen. Het is een serieuze tijd voor diepe reflectie, overweging en contemplatie.
Een moment in een dag zonder de eisen van het sociale leven of de strenge eisen van het werk. Ik neem deze tijd om persoonlijke rust op te bouwen, na te denken over de dag en om mijn innerlijke stem te centreren.
Als je je ooit afvraagt wat een hoeksteen is van geestelijke gezondheid, dan beschouw ik als een van de meest cruciale onderdelen de kennis van jezelf. Een deel hiervan komt voort uit zelfreflectie.
Een van de weinige momenten om hier tijd voor te hebben is in zelfreflectie. Want als je in het gezelschap van anderen bent, kan je jezelf in sommige opzichten verminderen. Je let op de sociale signalen en emotionele behoeften van anderen.
Tegelijkertijd moet je interne gevoelens peilen en je aanpassen aan de sociale situatie en emotioneel gepast handelen. Hierin versmelt je zelfgevoel met de omgeving.
Dit is prima, maar voor zelfinzicht moet je de interne middelen optimaliseren. Eén manier om dit te doen is door tijd voor jezelf te nemen, in stilte. Voor mij gebeurt dit onder de doden en in de nacht, of het nu koud of koel is.
Ik vind dit een manier om te zitten, informeel, alsof je zo stil bent als het maanlicht op een grafsteen.
Valentina-Robbins
4y ago
Ik ga proberen mijn eigen vredige plek voor reflectie te vinden na het lezen hiervan.
Paige_Flutter
4y ago
Het contrast tussen dag- en nachtbezoeken benadrukt echt hoe de context alles verandert.
LilyGonzalez
4y ago
Dit artikel drukt prachtig uit wat ik altijd al heb gevoeld, maar niet onder woorden kon brengen.
Gabriella_Journey
4y ago
De beschrijving van het samensmelten van het zelf met de omgeving in sociale situaties is perfect raak.
GraceB
4y ago
Ik heb begraafplaatsen altijd vredig gevonden overdag, maar nachtelijke bezoeken lijken intens.
RyanBarnes
4y ago
Zo'n welsprekende manier om de behoefte aan eenzaamheid in onze drukke wereld te beschrijven.
Trinity99
4y ago
Voelt iemand anders zich geïnspireerd om dit te proberen ondanks hun aanvankelijke bedenkingen?
Matthews_Matters
4y ago
De auteur vangt dat unieke gevoel van alleen zijn, maar niet eenzaam, perfect.
Fatima_Griffin
4y ago
Ik vind dezelfde rust in vroege ochtendwandelingen voordat de wereld wakker wordt.
AdamHenderson
4y ago
Het deel over relaties die zowel interpersoonlijk als intrapersoonlijk zijn, resoneert echt.
NightWalkerX
4y ago
Ik had nooit gedacht dat ik me zou kunnen identificeren met iemand die over begraafplaatsen loopt, maar hier zijn we dan.
DelilahCole
4y ago
Het concept van het optimaliseren van interne bronnen door eenzaamheid is fascinerend.
ElliottJ
4y ago
De auteur laat eenzaamheid zo aantrekkelijk klinken, zelfs in wat velen als een spookachtige omgeving zouden beschouwen.
HusbandAndWifeLife
4y ago
Er is iets krachtigs aan het confronteren van de sterfelijkheid terwijl je innerlijke rust zoekt.
Scarlett
4y ago
Het lezen hiervan deed me beseffen hoe zelden ik de tijd neem voor echte zelfreflectie.
SebastianClark
4y ago
De beschrijving van het moderne leven als halve waarheden en halve leugens is bijzonder inzichtelijk.
Kristina-Barnes
4y ago
Ik vraag me af of begraafplaatswandelingen 's nachts eigenlijk wel legaal zijn in de meeste plaatsen?
EmmaJohnson
4y ago
Ik waardeer het dat de auteur erkent dat hun aanpak voor anderen misschien morbide lijkt.
Dionne_Discussion
4y ago
Niet iedereen heeft eenzaamheid nodig om rust te vinden. Sommigen van ons laden op door verbinding met anderen.
FutureDataX
4y ago
Het punt van de auteur over ons digitale landschap is raak. We zijn altijd verbonden, maar zelden aanwezig.
Alex_Walker
4y ago
Ik heb nog nooit op deze manier over begraafplaatsen nagedacht. Het heeft me een nieuw perspectief gegeven.
Kelly_Keynotes
4y ago
Wat een doordacht stuk over het vinden van betekenis op onverwachte plaatsen.
JoelleM
4y ago
Het idee om een sterker gevoel van eigenwaarde op te bouwen door eenzaamheid spreekt me erg aan.
PhantomShadow
4y ago
Eerlijk gezegd vind ik meer rust in drukke koffiezaken dan in lege begraafplaatsen. Smaken verschillen, denk ik.
AryaLynn
4y ago
Dit artikel daagt op een interessante manier ons moderne ongemak met de dood en eenzaamheid uit.
RetroRebel
4y ago
Ik vind het prachtig hoe de auteur het mos op de steen beschrijft. Zulke levendige beelden.
AutumnJ
4y ago
De uitdrukking 'gemeenschap met jezelf' vat echt goed samen hoe deze momenten van eenzaamheid voelen.
CyraX
4y ago
Ik snap wat de auteur zegt, maar zou solo-nachtwandelingen niet aan iedereen aanraden. Veiligheid eerst!
NeonVibes
4y ago
Dit doet me denken aan oude Victoriaanse gebruiken om te picknicken op begraafplaatsen. Misschien hadden ze wel gelijk.
Lillian-Claire
4y ago
Het contrast tussen begraafplaatsbezoeken overdag en 's nachts is fascinerend. Het zijn net twee compleet verschillende plekken.
BillyT
4y ago
Ik ben tijdens de pandemie begonnen met solo-wandelingen en ben er nooit meer mee gestopt. Het is essentieel geworden voor mijn geestelijke gezondheid.
ChloeWalker
4y ago
Er is iets moois aan het vinden van vrede tussen de overledenen. Ze herinneren ons eraan het heden te waarderen.
AudreyGriffin
4y ago
Ik vind dit een ietwat romantische maar onpraktische kijk. De meeste mensen hebben geen tijd voor nachtelijke wandelingen op de begraafplaats.
EleanorB
4y ago
Het stuk over dat iedereen een verhaal heeft dat even tragisch en hoopvol is als dat van onszelf, raakte me echt. Zet je aan het denken.
TateCodes
4y ago
Weet niet zeker of ik dit allemaal geloof. Soms moeten mensen er gewoon op uit en bij anderen zijn in plaats van alleen te zitten broeden.
Levin_Live
4y ago
Ik denk dat de auteur een goed punt maakt over zelfkennis als cruciaal voor de geestelijke gezondheid.
Blythe_Dream
4y ago
Ik werk in de buurt van een begraafplaats en lunch er vaak. Mensen vinden het raar, maar het is eigenlijk best vredig.
InfinityBeyond
5y ago
De schrijfstijl is zo contemplatief. Het past echt perfect bij het onderwerp.
MaeveX
5y ago
Vindt iemand anders het interessant hoe de auteur begraafplaatsbezoeken ziet als een vorm van communie? Het is een uniek perspectief.
OReilly_Opinion
5y ago
Ik ben het er helemaal mee eens dat we tijd nodig hebben weg van sociale signalen en de emotionele behoeften van anderen. Het is uitputtend om altijd 'aan' te staan.
HazelDream
5y ago
De vergelijking tussen typische solo-activiteiten zoals golfen of vissen en wandelingen op de begraafplaats is interessant. Beide dienen hetzelfde doel van zelfreflectie.
HollandM
5y ago
Ik waardeer hoe de auteur onderscheid maakt tussen alleen zijn en eenzaamheid. Het is absoluut niet hetzelfde.
GravityRiderX
5y ago
Dit artikel beschrijft perfect wat ik voel over onze constant verbonden wereld. Soms moeten we gewoon even ontkoppelen.
Lily_Dreams
5y ago
De beelden van maanlicht op grafstenen zijn ongelooflijk krachtig. Het vangt zowel de schoonheid als de melancholie van deze momenten.
PaisleyCruz
5y ago
Ik begrijp de behoefte aan eenzaamheid, maar waarom specifiek een begraafplaats kiezen? Er zijn genoeg andere rustige plekken om na te denken.
Mackenzie
5y ago
Het stuk over stilstaande billen en bewegende geesten deed me echt lachen. Zo'n perfecte beschrijving van het moderne leven!
Risen_Report
5y ago
Eigenlijk zijn begraafplaatsen een van de meest vredige plekken die ik ken. Overdag zijn ze net prachtige parken met zoveel geschiedenis.
Bryn_Moonbeam
5y ago
Ik weet niet zeker of ik 's nachts over een begraafplaats zou kunnen lopen. De stilte zou te griezelig voor me zijn!
Amelie_Flutter
5y ago
Het perspectief van de auteur op het vinden van eenzaamheid tussen grafstenen is behoorlijk diepgaand. Het herinnert me eraan hoe we allemaal verbonden zijn met degenen die ons voorgingen.
ViralStormX
5y ago
Dit artikel resoneert echt met me. Ik vind ook rust in de eenzaamheid, hoewel ik de voorkeur geef aan vroege ochtendwandelingen in de natuur in plaats van 's nachts op begraafplaatsen.
Korte verhalen,'s avonds laat geschreven, gebaseerd op mijn favoriete elektronische liedjes
Wat betekent een dag voor geestelijke gezondheid voor jou en heb je er echt een nodig voor je welzijn?
Denk aan die persoon die je kent, degene die we allemaal kennen. Hij of zij straalt een sfeer van zekerheid uit, gedraagt zich vastberaden en leeft op een manier die geest en vasthoudendheid uitstraalt. We kennen allemaal zo iemand, en we streven ernaar om zoals hen te zijn. Dit zijn familieleden, vrienden, collega's, buren, bazen. Of het nu jij is of iemand die je kent, we kunnen ons allemaal richten op die persoon die we in ons leven zijn tegengekomen en die het toonbeeld is van zelfvertrouwen. Geloven in je capaciteiten, vertrouwen in jezelf en je potentieel, en vertrouwen hebben in je prestaties en vaardigheden zijn allemaal kenmerken van zelfvertrouwen.
Door de eentonigheid van het dagelijks leven, de moeilijkheden en uitdagingen waarmee we regelmatig worden geconfronteerd, en de toenemende stress die vaak een bijproduct is van het volwassen zijn, hebben we de neiging om zelfzorg terzijde te schuiven en te kiezen voor onmiddellijke bevrediging en onmiddellijke verlichting. We zorgen niet meer goed voor onszelf in deze obstreperende wereld, en in plaats daarvan laten we de drukte en onvoorspelbaarheid van het leven de zorg en verzorging onteigenen waar we recht op hebben. Voor jezelf zorgen betekent dat je in je behoeften voorziet op manieren die bevorderlijk zijn voor het verbeteren van je fysieke en mentale welzijn. Om een bevredigend leven te kunnen leiden, moeten we zowel in onze aardse behoeften als in onze inherente behoeften voorzien.
Eigenwaarde is een concept dat in de loop der jaren aan populariteit en bekendheid heeft gewonnen, in toenemende mate met de golf van zelfzorg die door de millennial- en Gen Z-generaties indruk op de samenleving heeft gemaakt. We zien advertenties en reclames waarin we regelmatig worden gevraagd om gepaste zelfzorg te beoefenen om onze eigenwaarde aan te wakkeren en te koesteren, maar voordat we de boodschap geloven, moeten we eerst onderzoeken wat het betekent om eigenwaarde te hebben. Voordat we kunnen ingaan op de redenen waarom iemands concept van eigenwaarde misschien ontbreekt, moeten we eerst de term zelf onderzoeken en definiëren. Eigenwaarde is de manier waarop je naar jezelf kijkt; het is hoe je je waarde en waarde in de wereld ziet.
Sociale media gooien dagelijks de term 'eigenwaarde' naar ons toe, vanuit alle richtingen. We zien het in onze Instagram-nieuwsfeed, we zien dat het populair is op Twitter en we zien dat het wordt benadrukt via gedeelde links en inhoud op Facebook. Als we aan eigenwaarde denken, denken we meestal aan zelfzorg. Onze gedachten dwalen af naar bubbelbaden met bruisende badbommen, gezichtsmaskers die onze poriën binnendringen, verwennende manicures en pedicures, en heerlijke massages die ons een heel en uitgerust gevoel geven. Hoewel deze handelingen slechts een enkel facet van zelfzorg zijn, vallen ze niet noodzakelijk onder de categorie eigenwaarde. Deze twee woorden kunnen tot dezelfde familie behoren, maar ze zijn niet onderling uitwisselbaar.
Wat is het doel van een gemeenschap van doden in de gemeenschap van de levenden?
We zijn hier om te praten over alles wat met eigenwaarde te maken heeft, van wat het betekent en hoe het te definiëren, tot hoe het zich presenteert, waarom eigenwaarde er voor verschillende mensen anders uitziet, en we zullen de redenen onderzoeken waarom we geloven in de dingen die we over onszelf geloven en hoe die overtuigingen tot stand zijn gekomen. Als je toegang hebt tot sociale media en platforms gebruikt zoals Instagram, Twitter, TikTok, enz.; als je tv-programma's op het netwerk bekijkt of populaire programma's streamt op Netflix en Hulu; als je door lifestylemagazines bladert terwijl je wacht bij de dokter, is de kans groot dat je op zijn minst de term 'eigenwaarde' hebt gezien of gehoord.
Zelfzorg moet onmiddellijk prioriteit krijgen. De voordelen en wat het kan doen om je leven in een positieve richting te veranderen, zijn te immens om te negeren.
